Retraite, seclusie, afzondering ... in andere woorden 10 dagen quarantaine

Je kan er 40 dagen voor naar de woestijn gaan, maar gezien die nóg verder is, vonden we Kingsdown, op een boogscheut en enkele trappen van Dover, ook erg interessant. We horen regelmatig een 'moedig' en 'knap' voor de prestatie om 10 dagen met ons trio in een kleine huisje te wonen (zelfs van mensen die thuisonderwijs geven aan hun eigen drietal), maar eerlijk is eerlijk, veel is er niet aan. 

Uiteraard was ons huisje uitgezocht met dit doel voor ogen: naast een speeltuintje, grenzend aan de zee. Dat de zee 20 m lager zou liggen dan ons huisje, met een onbegaanbare klif ertussen was een kleine misrekening, desalniettemin: het zicht mocht er zijn. 

Wat doet ne mens zo in 10 dagen quarantaine? Vanalles en niks: stationsrommannetjes lezen die hier in de kast stonden (Melanie), serieuze boeken in het juiste formaat proberen te krijgen voor onze Kindle (Bert), die serieuze boeken uiteindelijk lezen op telefoon/laptop (Bert), veel slapen (iedereen), afwassen (Leonie, Raf en Irene), prutsen aan materiaal (Bert), tea-party houden (iedereen), versiering maken voor de tea-party (Melanie, Leonie, Raf en Irene), bakken voor de tea-party (iedereen), ons opkleden voor de tea-party (iedereen), thee drinken (Melanie en Bert), op expeditie gaan (Leonie, Raf en Irene), leren schommelen (Raf), bellen naar de klas (Leonie, Raf en Irene), eenhoorn-kaartjes kleuren die ons hier werd toegestuurd door veel te attent volk (iedereen), spookje maken van een afwasvod (Raf) een kasteel bouwen van de doos waarin het kleurboek toekwam voor spookje (Melanie, Raf en Irene), de Britse overheid telefonisch geruststellen dat we inderdaad nog in quarantaine zijn (Melanie en Bert), bellen met familie (iedereen), bingelen (Leonie en Raf), opdrachten maken uit het verveelboekje van de meter (Leonie), volleybal spelen met spookje (iedereen), vlaggen kleuren in zijn reisdagboek van de klas (Raf), opdrachten van Leonie ondergaan (Melanie, Raf en Irene), eten bestellen bij de Iceland (Bert), met de leverancier van de Iceland praten over het weer (Bert), eten van de Iceland klaarmaken (Bert), thuis reserveonderdelen bestellen en iemand zoeken die zo aardig is die voor ons op de post te doen (Bert), logies zoeken voor de volgende weken (Melanie), de doe-boekjes die al jaren thuis in de kast lagen eindelijk gebruiken (iedereen), slingers knippen van gebruikte doe-boekjes (Melanie, Leonie, Raf en Irene), idiote beweegspelletjes bedenken (Melanie), idiote beweegspelletjes spelen (iedereen), (voor)lezen over de drol van de draak (iedereen), kijken naar buren die toekomen en weggaan, speculeren wie eigenaar is en komt om te renoveren en wie vakantiegast (Melanie en Bert), s morgens in bed kruipen bij mama en papa (Raf en Irene), kleren wassen (Melanie en Bert), met het droogrek rondsjouwen voor optimaal droogresultaat (Melanie), filmpje kijken (iedereen). U ziet, 10 dagen zijn zo voorbij. 

Enkele sfeerbeelden:

Ontbijt op ons terrasje met zicht op zee

Scones bakken

De boog moet niet altijd gespannen staan 

De opdracht luidde: schmink met modder... bedankt meter!

Spookje met kasteel en gevangenis

Plezier en vertier met Corona: een test voor alle 5-plussers op dag 2 en dag 8

Doe-boekjes in de zon

Tea party zoals het hoort: scones, lemon cakes, fruit tarts, custard tarts en uiteraard sandwiches (receptjes). Jammer dat bezoek enkel virtueel kon, er was thans genoeg...

Morgen vertrekken we richting the Isle of Wight, u hoort nog van ons!

Melanie



PS: wij lezen met plezier jullie reacties op onze blogberichten (we vernemen ook dat er soms wat problemen zijn om deze te posten). Helaas lukt het ons niet om te reageren op jullie reacties. Dus ja Nathalie, wellicht waren wij dat daar in de Westhoek (al is het ietwat verontrustend dat je ons zo goed hoort), en Wim, het huisje meenemen klinkt als een plan, ware het niet voor de trappen hier op de fietspaden...