het laatste blogbericht

Beste lezers,

U zag het wellicht al aankomen en u leest het al, ook aan dit mooie liedje is een eind gekomen. We zijn ondertussen uit quarantaine, en langzaam maar zeker begint het gewone leven terug. Dit is dan ook het laatste blogbericht voor deze fietsvakantie.

Hoe we thuisgeraakten zonder bakfiets? Wel, dat ging bijzonder vlot. Gezien onze status als bekende toerist kregen we 2x een lift aangeboden, en de rugzak die we van sympathisanten ontvingen zorgde dat we ook onze bagage meekregen. De ferry was al geregeld, vanaf de ferry kregen we een lift tot de metrohalte, en vanaf Rotterdam centraal waren we op 2u treinen in Leuven. We hadden liever 2 dagen gefietst, maar sja, sacrifice is a part of every journey, werd mooi als reactie bij de vorige post gegeven.

Ondertussen is onze Bertha nog steeds zoek, en vond Marie-Claire (de Pino) haar weg naar een nieuwe eigenaar, die er voor de verandering wél voor betaalde, een meerwaarde... . Ze gaat een gezin van 4 kinderen ondersteunen in meer mobiliteit (wel met hard werken, haar collega had na een jaar al 11000 km op de teller). Onze kroost geniet (nu nog) van het zelf fietsen, maar we overwegen toch de aankoop van een (tweedehands) bakfiets. Misschien een Berthold deze keer, om de dieven wat af te schrikken. Op het verlanglijstje staat ook een snelle e-bike om mee naar het werk te fietsen voor Melanie. Onze garage zal al snel weer volstaan.

Om het af te leren nog enkele laatste foto's:

De ferry naar huis. Jammer dat het maar een nachtje varen was, en om 7:30 al van boord. We hadden er met plezier nog wat langer rondgelopen.

Bert en Irene rijden de pino naar het treinstation, hier door de Maastunnel.

Braaf in quarantaine op de trein. Gelukkig zijn er luisterverhaaltjes, om de 2u stilzitten aangenaam te maken voor iedereen (ouders, medereizigers, ...)

En we zijn weer thuis! Aardige vrienden hadden een aankomstmaaltje klaargezet (tortilla's met guacamole, mmm), en onze huisbewaarders zorgden voor de bubbels. Feestelijk en waarvoor nogmaals dank!

Lasagna's maken op industriële schaal, als voorbereiding op het nieuwe schooljaar

Bert probeerde enkele nieuwe kapsels uit, hier een poging tot gedistingeerd Engelsman uit de Victoriaanse periode. Hij eindigde helaas met het gekende 'bloothoofd'.

Ook onze laatste quarantainedag werd gevierd. Op ons paasbest én met allerlei feestelijke activiteiten, zoals snoeptaartjes maken met Leonie

Gaan winkelen zonder Bertha of Marie-Claire is op z'n minst een pak harder trappen, en meer stapelen. Gelukkig blijkt Albert Heijn aan huis te leveren... Maar toch, Bertha of Bethold zouden wel van pas komen.

Zo, voorlopig houden we er dus mee op, met het blogberichten schrijven en reizen en zo. Graag zien we u in het echt terug, en horen we ook uw verhalen over de voorbije 5 maanden!

Eindstand:

• 76 fietsdagen
  
• 3500 km
• 3 lekke banden, waarvan 1 gescheurde buitenband
• 9 paar remblokjes
• 5 spaakbreuken, uiteindelijk opgelost door beide achterwielen volledig te herspaken
• 1 in frut getrapte Enviolo versnellingsnaaf => volledig wiel vervangen
• 1 gestolen bakfiets / rijdende tent / Bertha
  

Melanie en Bert